Η ψωρίαση δεν σταματά στο δέρμα αλλά λειτουργεί σαν ένα «ντόμινο» με σοβαρές επιπτώσεις σε κάθε πτυχή της ζωής
Η ψωρίαση δεν είναι απλώς ένα δερματικό πρόβλημα. Είναι μια χρόνια, φλεγμονώδης νόσος που επηρεάζει κάθε πλευρά της ζωής των ασθενών από την υγεία του σώματος και την ψυχολογία, μέχρι τις καθημερινές τους δραστηριότητες και την κοινωνική τους ζωή. Παρά το γεγονός ότι πολλοί περιορίζουν την αντίληψή τους στη δερματική εικόνα, η πραγματικότητα είναι ότι η ψωρίαση λειτουργεί σαν ένα «ντόμινο», με συννοσηρότητες και επιπτώσεις που απαιτούν συνολική και πολυεπιστημονική προσέγγιση.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ψωρίασης, στις 29 Οκτωβρίου, το φετινό μήνυμα «Ψωριασική Νόσος και Συννοσηρότητες – Κατανοώντας το Φαινόμενο Ντόμινο» υπενθυμίζει ότι η αντιμετώπιση της νόσου δεν μπορεί να είναι αποσπασματική. Η θεραπεία χρειάζεται να είναι ολιστική και πολυεπιστημονική, εστιάζοντας όχι μόνο στην ανακούφιση των δερματικών συμπτωμάτων, αλλά και στη συνολική υγεία και ευεξία του ασθενούς.
Σύμφωνα με τη Global Psoriasis Atlas, περίπου 250.000 άνθρωποι στην Ελλάδα ζουν με ψωρίαση, δηλαδή το 1,5%–2% του πληθυσμού. Πολλοί δεν επιτυγχάνουν πλήρη δερματική κάθαρση, παρά τις συστηματικές θεραπείες, ενώ παράλληλα αντιμετωπίζουν σοβαρές συννοσηρότητες, όπως καρδιαγγειακά νοσήματα, σακχαρώδη διαβήτη, υπέρταση, ψωριασική αρθρίτιδα, αλλά και ψυχολογικές επιπτώσεις, όπως κατάθλιψη και άγχος.
«Η ψωριασική νόσος δεν σταματά στο δέρμα. Οι συννοσηρότητες δημιουργούν ένα “ντόμινο” επιπτώσεων που επηρεάζει κάθε πτυχή της ζωής του ασθενούς», σημειώνει ο κ. Κώστας Λούμος, Πρόεδρος του σωματείου ΚΑΛΥΨΩ. «Το υγειονομικό σύστημα πρέπει να αναγνωρίζει την πολυπλοκότητα της νόσου και να παρέχει ολοκληρωμένη φροντίδα, μέσα από τη συνεργασία δερματολόγων, ρευματολόγων, ψυχολόγων και άλλων ειδικών. Στο Σωματείο ΚΑΛΥΨΩ συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε για ισότιμη πρόσβαση στις θεραπείες, ενημέρωση του κοινού και στήριξη των ανθρώπων που ζουν με ψωρίαση, ώστε κανείς να μη νιώθει μόνος απέναντι στη νόσο».
Η ψωρίαση δεν είναι μεταδοτική, ωστόσο συχνά παρεξηγείται, επιβαρύνοντας την ψυχοκοινωνική κατάσταση των ασθενών. Η έγκαιρη διάγνωση, η πρόσβαση σε σύγχρονες θεραπείες και η ψυχολογική υποστήριξη αποτελούν κρίσιμα στοιχεία για την ποιότητα ζωής και τη συνολική ευεξία των ατόμων που ζουν με αυτή τη νόσο.
