Πολλές γυναίκες που πάσχουν από ενδομητρίωση υποφέρουν σιωπηλά για χρόνια γιατί δεν γνωρίζουν την πάθησή τους
της Αθανασίας Μπίδιου
H Άρτεμις πάσχει από βαριάς μορφής ενδομητρίωση. Κάθε έμμηνος ρύση συνοδεύεται ανυπόφορο πόνο, έντονες αιμορραγίες, αμέτρητα παυσίπονα. Εξαιτίας της ενδομητρίωσης έχει αναγκαστεί πολλές φορές να απέχει από καθημερινές της υποχρεώσεις και να μην μπορεί να συμμετέχει σε δραστηριότητες.
Η Άρτεμις είναι μία από τις εκατομμύρια γυναίκες σε όλον τον κόσμο που πάσχει από ενδομητρίωση. Και όπως και οι περισσότερες γυναίκες υπέφερε σιωπηλά και για πολλά χρόνια δεν γνώριζε για την πάθησή της.
«Η διάγνωση της ενδομητρίωσης έγινε όταν εμφάνισα μία σοκολατοειδή κύστη, η οποία άνοιξε τον δρόμο σε μία λαπαροσκόπηση. Ακολούθησε θεραπεία σε ενέσιμη μορφή αλλά η νόσος εμφανίστηκε σχεδόν αμέσως μετά. Είναι μία άνιση μάχη, μαθαίνω όμως να ζω μαζί της. Μην αγνοείτε τα συμπτώματα, ενημερωθείτε», υπογραμμίζει η Άρτεμις, μία από τα μέλη του «Πανελλήνιου Συλλόγου Γυναικών με Ενδομητρίωση – Endogreece».
Ο Σύλλογος Endogreece δημιουργήθηκε τον Φεβρουάριο του 2020 αποκλειστικά από γυναίκες που πάσχουν από ενδομητρίωση με στόχο να προσφέρει ενημέρωση στις γυναίκες -και όχι μόνο- για την πρόληψη και ορθή και έγκαιρη διάγνωση της πάθησης.
«Η απαρχή του Συλλόγου βρίσκεται σε μία ομάδα γυναικών που γνωρίστηκαμε στο διαδίκτυο στην προσπάθειά μας να αντλήσουμε πληροφορίες για τη διάγνωση και την αντιμετώπιση της ενδομητρίωσης. Δημιουργήσαμε έτσι μία κλειστή ομάδα στο Facebook, η οποία σήμερα αριθμεί 1.100 μέλη, προκειμένου να καλύψουμε πρώτα από όλα την προσωπική μας ανάγκη για επικοινωνία και ενημέρωση σχετικά με την πάθηση», τονίζει στη Vwoman η πρόεδρος του Συλλόγου Endogreece Σοφία Πάκκου.
Μέσω του Συλλόγου, πλέον, οι γυναίκες που πάσχουν από ενδομητρίωση στοχεύουν στην οργανωμένη αλληλοβοήθεια, την ψυχοκοινωνική στήριξη, την εξάλειψη του κοινωνικού στίγματος και την παροχή πληροφόρησης σε όλα τα θέματα που αφορούν την πάθηση πάντα από εξειδικευμένους επιστήμονες.
Ο Μάρτιος μήνας ενημέρωσης για την «κρυφή» ασθένεια
Ειδικά τον μήνα Μάρτιο, που έχει καθιερωθεί ως μήνας ενημέρωσης για την ενδομητρίωση, οι προσπάθειες για την ευαισθητοποίηση του πληθυσμού εντατικοποιούνται.
Η ενδομητρίωση υπολογίζεται ότι προσβάλλει το 7 με 10% του γυναικείου πληθυσμού παγκοσμίως, που βρίσκεται σε αναπαραγωγική ηλικία, ήτοι περίπου 200 εκατομμύρια γυναίκες.
H ενδομητρίωση παρουσιάζεται όταν ιστός παρόμοιος με αυτόν που βρίσκεται στο εσωτερικό της μήτρας – το ενδομήτριο, τη φυσιολογική, εσωτερική επένδυση της μήτρας, από όπου παίρνει και το όνομα της- αναπτύσσεται εκτός του εσωτερικού της μήτρας, σε άλλες δηλαδή περιοχές και όργανα της πυέλου.
Η ενδομητρίωση δεν είναι μεταδιδόμενη πάθηση, ούτε κάποιου είδους λοίμωξη ή κακοήθεια.
«Σήμερα, 1 στις 10 γυναίκες παγκοσμίως, έχει διαγνωσθεί με ενδομητρίωση. Πολλές όμως, είναι εκείνες, που υποφέρουν σιωπηλά χωρίς να γνωρίζουν ότι πάσχουν. Η ενδομητρίωση δεν «διαλέγει» ηλικίες. Πολλές γυναίκες υποφέρουν από τα 14 τους μέχρι τα χρόνια της εμμηνόπαυσης τους. Οι περισσότερες γυναίκες ανακαλύπτουν ότι πάσχουν επειδή παρουσιάζουν υπογονιμότητα, ενώ πολλές γυναίκες μπορεί να μην μάθουν ποτέ γιατί υποφέρουν», αναφέρει η ίδια.
Όπως εξηγεί, ο μέσος όρος διάγνωσης αγγίζει τα 7-8 χρόνια, χρόνος μη ικανοποιητικός για την ολοκληρωτική αντιμετώπισή της, όπου μπορεί να οδηγήσει σε αλλεπάλληλα χειρουργεία και υπογονιμότητα.
Τα κύρια συμπτώματα της πάθησης είναι:
• Έντονη δυσμηνόρροια (πόνος περιόδου), που χειροτερεύει με την πάροδο του χρόνου
• Χρόνιος πυελικός πόνος
• Πόνος στη μέση
• Επώδυνη σεξουαλική επαφή (δυσπαρευνία)
• Ακανόνιστος εμμηνορρυσιακός κύκλος
• Βαριές εμμηνορρυσίες
• Υπογονιμότητα
Οι γυναίκες με ενδομητρίωση πολλές φορές παρουσιάζουν ακόμα και λιποθυμικά επεισόδια κατά την εμμηνορρυσία.
«Το πρώτο και βασικό βήμα που πρέπει να κάνει κάποια γυναίκα που παρουσιάζει τα συμπτώματα της πάθησης είναι να αναζητήσει τον κατάλληλο γυναικολόγο, που θα την καθοδηγήσει σωστά. Στη συνέχεια, θα χρειαστούν περαιτέρω εξετάσεις και τέλος η λαπαρασκόπηση για να γίνει η διάγνωση της ενδομητρίωσης», επισημαίνει η κυρία Πάκκου.
Μια γυναίκα, πάντως, μπορεί να έχει από κανένα έως και όλα τα παραπάνω συμπτώματα, ενώ τα συμπτώματα μπορούν να διαφέρουν δραματικά από άτομο σε άτομο.
