Πίσω από τις δύο αυτές λέξεις που μπορούν να πληγώσουν έναν γονιό συνήθως κρύβεται ένα μεγάλο συναίσθημα που το παιδί δεν ξέρει ακόμη πώς να εκφράσει

«Σε μισώ! Είσαι η χειρότερη μαμά του κόσμου!» Μπορεί να το ακούσεις επειδή είπες «όχι» σε ακόμη ένα γλυκό, επειδή έκλεισες την τηλεόραση ή επειδή ήρθε η ώρα να φύγετε από την παιδική χαρά. Και όσο κι αν ξέρεις ότι πιθανότατα δεν το εννοεί, το «σε μισώ» πονάει.

Πριν αναρωτηθείς τι έκανες λάθος ή μπεις στη διαδικασία να απαντήσεις πάνω στα νεύρα σου, αξίζει να θυμηθείς ότι τα μικρά παιδιά δεν έχουν ακόμη τον τρόπο να διαχειριστούν και να περιγράψουν όλα όσα αισθάνονται.

Για ένα μικρό παιδί, ο θυμός, η απογοήτευση και η ματαίωση μπορεί να είναι τεράστια συναισθήματα. Όταν ακούει «όχι» σε κάτι που θέλει πολύ, δεν έχει πάντα τις λέξεις για να πει: «Είμαι θυμωμένος μαζί σου επειδή δεν με αφήνεις να κάνω αυτό που θέλω». Έτσι χρησιμοποιεί μια πολύ πιο δυνατή φράση όπως το «Σε μισώ».

Μάλιστα, τα παιδιά συχνά αφήνουν τα πιο έντονα συναισθήματά τους να ξεσπάσουν μπροστά στους ανθρώπους με τους οποίους αισθάνονται μεγαλύτερη ασφάλεια. Ξέρουν, με τον δικό τους τρόπο, ότι η σχέση αυτή μπορεί να αντέξει και έναν μεγάλο θυμό.

Τι κάνεις εκείνη τη στιγμή

Η πρώτη αντίδραση μπορεί να είναι να πεις «Μη μου ξαναμιλήσεις έτσι» ή ακόμη και «Κι εγώ κάνω τόσα για σένα». Όμως εκείνη τη στιγμή το παιδί είναι πιθανότατα τόσο φορτισμένο, ώστε μια μεγάλη συζήτηση δύσκολα θα βοηθήσει.

Προσπάθησε πρώτα να κρατήσεις εσύ την ψυχραιμία σου και να αναγνωρίσεις αυτό που συμβαίνει: «Βλέπω ότι είσαι πάρα πολύ θυμωμένος επειδή πρέπει να φύγουμε».

Δεν δικαιολογείς τη φράση ούτε παίρνεις πίσω το όριο. Απλώς βοηθάς το παιδί να βάλει ένα όνομα σε αυτό που νιώθει. Ανάλογα με το παιδί, μπορεί να χρειάζεται μια αγκαλιά, να θέλει να καθίσεις κοντά του ή απλώς να του δώσεις λίγο χώρο μέχρι να περάσει η ένταση.

Όταν η «καταιγίδα» περάσει, τότε είναι η κατάλληλη στιγμή για να επιστρέψεις σε αυτό που ειπώθηκε.  Μπορείς να πεις: «Καταλαβαίνω ότι θύμωσες πολύ. Επιτρέπεται να θυμώνεις. Όμως το “σε μισώ” πληγώνει. Την επόμενη φορά μπορείς να μου πεις “είμαι πολύ θυμωμένος μαζί σου”».

Έτσι το παιδί δεν μαθαίνει ότι ο θυμός είναι κάτι κακό αλλά ότι μπορούμε να θυμώνουμε χωρίς να πληγώνουμε τον άλλον.

Δώσε του τις λέξεις που του λείπουν

«Θύμωσα». «Απογοητεύτηκα». «Δεν μου αρέσει αυτό». «Ήθελα να μείνουμε κι άλλο». «Στενοχωρήθηκα». Φράσεις που για έναν ενήλικα μοιάζουν αυτονόητες, για ένα μικρό παιδί είναι δεξιότητες που χτίζονται σταδιακά.

Μιλήστε για συναισθήματα μέσα από ιστορίες και βιβλία, αναγνωρίστε τα στην καθημερινότητά σας και βοηθήστε το να βρίσκει τρόπους να εκτονώνεται όταν θυμώνει: λίγη κίνηση, ζωγραφική, παιχνίδι ή απλώς λίγος χρόνος για να ηρεμήσει.

Και μετά τον θυμό κάντε μία αγκαλιά

Το πιο σημαντικό κομμάτι είναι ότι μετά από μια δύσκολη στιγμή, το παιδί χρειάζεται να ξέρει ότι η σχέση σας παραμένει εκεί. Ένα «ήσουν πολύ θυμωμένος πριν, αλλά τώρα είμαστε καλά» ή ένα απλό «σ’ αγαπώ ακόμη κι όταν θυμώνεις» μπορεί να είναι αρκετό.