Οι φιλίες της παιδικής ηλικίας μπορεί να επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά θα δημιουργήσουν σχέσεις ως ενήλικες
Όταν το παιδί γυρίζει σπίτι και μιλά ενθουσιασμένο για τον «κολλητό» του ή στενοχωριέται επειδή τσακώθηκε με έναν φίλο, οι περισσότεροι γονείς το αντιμετωπίζουν ως ένα φυσιολογικό κομμάτι της παιδικής ηλικίας. Κι όμως, αυτές οι πρώτες φιλίες ίσως αποδειχθούν πολύ πιο σημαντικές απ’ όσο φανταζόμαστε.
Νέα επιστημονική έρευνα, που παρακολούθησε εκατοντάδες παιδιά για περίπου 30 χρόνια, δείχνει ότι η ποιότητα των παιδικών φιλιών μπορεί να επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο θα δημιουργούν φιλίες, θα εμπιστεύονται τους άλλους και θα συνάπτουν ερωτικές σχέσεις όταν ενηλικιωθούν.
Οι φίλοι γίνονται το πρώτο «σχολείο» των σχέσεων
Μέσα από το παιχνίδι, τις διαφωνίες, τις συμφιλιώσεις και τη συνεργασία, τα παιδιά αποκτούν δεξιότητες που δύσκολα διδάσκονται με λόγια. Μαθαίνουν να μοιράζονται, να περιμένουν τη σειρά τους, να διαχειρίζονται τις συγκρούσεις, να ζητούν συγγνώμη και να κατανοούν τα συναισθήματα των άλλων.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, όλα αυτά αποτελούν τα θεμέλια πάνω στα οποία χτίζονται αργότερα οι σχέσεις της ενήλικης ζωής.
Η μελέτη δεν υποστηρίζει ότι οι γονείς είναι λιγότερο σημαντικοί. Αντίθετα, επιβεβαιώνει ότι η σχέση με τη μητέρα και γενικότερα το οικογενειακό περιβάλλον επηρεάζουν ουσιαστικά την ανάπτυξη του παιδιού.
Ωστόσο, τα ευρήματα δείχνουν ότι οι φιλίες της παιδικής ηλικίας προσθέτουν κάτι μοναδικό: δίνουν στο παιδί την ευκαιρία να εφαρμόσει στην πράξη όσα μαθαίνει μέσα στο σπίτι και να αναπτύξει δεξιότητες που θα το συνοδεύουν σε όλη του τη ζωή.
Πώς μπορείτε να στηρίξετε τις φιλίες του παιδιού σας
Αν οι παιδικές φιλίες αποτελούν ένα τόσο σημαντικό «σχολείο» για τις σχέσεις της ενήλικης ζωής, τότε αξίζει να δίνουμε στα παιδιά τον χρόνο και τις ευκαιρίες να τις χτίσουν. Το ελεύθερο παιχνίδι με συνομηλίκους, οι δραστηριότητες που ενθαρρύνουν τη συνεργασία και οι καθημερινές συζητήσεις για όσα συμβαίνουν στις παρέες τους μπορούν να τα βοηθήσουν να αναπτύξουν πολύτιμες κοινωνικές δεξιότητες.
Εξίσου σημαντικό είναι να ακούμε το παιδί χωρίς να κρίνουμε τους φίλους του ή να σπεύδουμε να λύσουμε κάθε διαφωνία που προκύπτει. Μέσα από τις μικρές συγκρούσεις, τις συμφιλιώσεις και τους συμβιβασμούς μαθαίνει να επικοινωνεί, να κατανοεί τα συναισθήματα των άλλων και να διαχειρίζεται τις σχέσεις του. Ο ρόλος του γονέα δεν είναι να παρεμβαίνει σε κάθε δυσκολία, αλλά να προσφέρει στήριξη, καθοδήγηση και ένα ασφαλές περιβάλλον όπου το παιδί θα νιώθει ότι μπορεί να μοιραστεί όσα το απασχολούν.
