Τέσσερις γυναίκες της Θεσσαλονίκης που στηρίζουν έμπρακτα τις γυναίκες στέλνουν ένα ηχηρό μήνυμα: μόνο αν προσφέρουμε η μία στην άλλη, μπορούμε να πετύχουμε όσα μας αξίζουν
Της Σοφίας Αποστολίδου
Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας συμπληρώνει φέτος 115 χρόνια από τη θεσμοθέτησή της, θυμίζοντάς μας ότι η ισότητα δεν είναι δεδομένη αλλά κερδίζεται καθημερινά μέσα από αγώνες, στήριξη και δράσεις. Το 2026, η γυναίκα του δυτικού κόσμου έχει κατακτήσει δικαιώματα που πριν έναν αιώνα φάνταζαν αδιανόητα: ψήφο, εκπαίδευση, επαγγελματική σταδιοδρομία, νομική προστασία και αυτοδιάθεση του σώματός της.
Είναι όμως τα πράγματα πραγματικά έτσι; Ακόμα και σήμερα, οι γυναίκες στον δυτικό κόσμο αμείβονται κατά μέσο όρο 11 με 13% λιγότερο σε σχέση με τους άνδρες συναδέλφους τους για την ίδια εργασία. Η «γυάλινη οροφή», το αόρατο εμπόδιο που μας εμποδίζει να φτάσουμε στην κορυφή της ιεραρχίας σε μεγάλες εταιρείες, εξακολουθεί να υφίσταται, καθώς μόλις το 8 με 10% των γυναικών σήμερα κατέχουν τη θέση CEO. Τα στοιχεία δείχνουν επίση πώς η πρόσβαση των γυναικών σε χρηματοδότηση είναι περιορισμένη.
Διαβάστε επίσης:Give To Gain: Η επένδυση στις γυναίκες στο επίκεντρο της 8ης Μαρτίου 2026 – vwoman.gr
Παρά την υποχρέωση της ποσόστωσης, οι γυναίκες κατέχουν μόλις το 27-28% των εδρών στα κοινοβούλια. Η φωνή μας στις μεγάλες αποφάσεις που αφορούν το μέλλον του πλανήτη δεν είναι ακόμα όσο ισχυρή θα έπρεπε. Εξίσου μικρό είναι και το ποσοστό των γυναικών που κατέχουν θέση στα συμβούλια συλλόγων και φορέων. Όσο για τα στοιχεία για την κακοποίηση, πραγματικά σοκάρουν: Σχεδόν 1 στις 3 γυναίκες παγκοσμίως έχει υποστεί σωματική ή σεξουαλική βία τουλάχιστον μία φορά στη ζωή της! Παρά την αυστηροποίηση των νόμων, τα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας και οι δολοφονίες γυναικών με έμφυλο κίνητρο παραμένουν σε ανησυχητικά επίπεδα, δείχνοντας ότι η πατριαρχική νοοτροπία επιβιώνει. Για να καταφέρουμε να πετύχουμε, πρέπει να δώσουμε όχι μόνο μία ακόμα μάχη, αλλά να δώσουμε υποστήριξη, χαμόγελο, ένα μήνυμα ενδυνάμωσης και, πάνω από όλα, να δώσουμε το χέρι η μία στην άλλη και μαζί να προχωρήσουμε.
Μέσα σε αυτή τη σύνθετη πραγματικότητα, το φετινό μήνυμα της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας «Give to Gain» αποκτά ιδιαίτερη σημασία: η πρόοδος έρχεται όταν οι γυναίκες στηρίζουν η μία την άλλη, μοιράζονται εμπειρίες, δύναμη και ευκαιρίες.
Με αυτή τη σκέψη, στη Vwoman επιλέξαμε φέτος να στρέψουμε το βλέμμα μας σε τέσσερις γυναίκες στη Θεσσαλονίκη που κάνουν το μήνυμα αυτό πράξη. Από την τέχνη και την κοινωνική δράση μέχρι τη νομική υποστήριξη και την επιχειρηματικότητα, δείχνουν καθημερινά πώς η ενδυνάμωση της γυναίκας ξεκινά από τη συνεργασία, τη φωνή και την αλληλεγγύη. Η Βαρβάρα Δουμανίδου, η Στεφανία Παπαγεωργίου, η Μαρούσα Πρωτοπαπαδάκη και η Λίνα Τσαλταμπάση μέσα από τη δουλειά, τη δράση και τη στάση ζωής τους, συμβάλλουν καθημερινά στη γυναικεία ενδυνάμωση, αποδεικνύοντας ότι η ισότητα δεν είναι απλώς ένα ιδανικό και ότι η αλλαγή ξεκινά από ανθρώπους που επιλέγουν να δίνουν χώρο, φωνή και στήριξη στις άλλες γυναίκες.
«Βαρβάρα Δουμανίδου: Είμαστε γεννημένες να κατακτήσουμε τα πάντα, αρκεί να σταματήσουμε να ακούμε τους Άλλους»
Η Βαρβάρα Δουμανίδου είναι μια καταξιωμένη δημιουργός, σκηνοθέτιδα που μέσα από την τέχνη της, μιλά ανοιχτά για τη θέση της γυναίκας στη σύγχρονη κοινωνία, συνδυάζοντας την καλλιτεχνική της δημιουργία με τον ακτιβισμό. Μέσα από τα έργα της όπως και από τον φορέα Womenale επιδιώκει να επαναπροσδιορίσει να καταρρίψει τα στερεότυπα για την εικόνα της γυναίκας στην Τέχνη
Η καταξιωμένη καλλιτέχνης μίλησε για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε λόγω των έμφυλων διακρίσεων που υπάρχουν ακόμα και στο χώρο της τέχνης: «Ως γυναίκα δημιουργός και ούσα 30 χρόνια στο θέατρο, τα εμπόδια που αντιμετωπίζω δεν είναι λίγα. Στην αρχή ξεκίνησαν με την εικόνα μου. Δεν είναι καθόλου εύκολο για μια μικροκαμωμένη γυναίκα όπως εγώ, να την πάρουν εύκολα στα σοβαρά. Και είμαι πολύ προσεκτική στις λέξεις μου. Μικροκαμωμένη και γυναίκα. Και τα δύο αποτελούν ανατρεπτικούς παράγοντες για να σε πάρουν στα σοβαρά όσο σοβαρός κι αν είσαι. Έχουμε ενστερνιστεί με μεγάλη ευκολία τα στερεότυπα, μεγάλος και δυνατός, μικρός και αδύναμος, κορίτσι και γλυκύτητα, άνδρας και σοβαρότητα.»
Όσο για το αν θα είχε διαφορετική αντιμετώπιση αν θα ήταν άνδρας η απάντηση της είναι αφοπλιστική: «Ξέρετε πολλές φορές φίλοι, γνωστοί, άγνωστοι σε μένα θεατές, δημοσιογράφοι, μου λένε εντελώς αυθόρμητα πως αν ήμουν άνδρας σε αυτή τη χώρα θα ήμουν ήδη πολύ διάσημος. Δεν θέλω όμως να μένω εκεί. Έχω κερδίσει τον σεβασμό και την αναγνώριση στη δουλειά μου. Με περισσότερο κόπο; Ναι. Αλλά τα κατάφερα. Ξέρω πολλά κορίτσια όμως που τα παράτησαν για αυτόν ακριβώς τον λόγο. Και είναι κρίμα. Είναι γεγονός πως αυτή καθαυτή η ανισότητα κάνει τα κορίτσια και τις γυναίκες να μην τολμάμε. Ένα μεγάλο κομμάτι της απουσίας μας από τη δημιουργία είναι το στερεότυπο πως ο κόσμος της τέχνης είναι σκληρός και δεν μας ταιριάζει. Προσπαθούμε να γίνουμε σκληρές, αποστασιοποιημένες και αυστηρές για να τα καταφέρουμε. Προσωπικά είμαι έτσι από τη φύση μου και νομίζω πως για αυτό κάνω αυτό που κάνω με λιγότερο κόστος. Όμως είναι μια πραγματικότητα ειδικά τα τελευταία χρόνια που ασχολούμαι και με τον ακτιβισμό μέσα και έξω από τα έργα μου, πως οι συχνές ατάκες που ακούω κάθε φορά που δεν αρέσει αυτό που λέω ή σχολιάζω, είναι τράβα κάνε κανένα παιδί. Θα είμαστε για πάντα άνισοι, έχει φροντίσει η φύση για αυτό. Όμως αυτό δεν θα μας εμποδίσει ποτέ ξανά να ονειρευόμαστε έναν κόσμο με ίδιες ευκαιρίες»
Στην ερώτηση αν η νέα γενιά γυναικών διεκδικεί διαφορετικά απαντά καταφατικά: «Νομίζω ναι. Δεν θέλω να λέω μεγάλα λόγια γιατί σε μια από τις απόψεις που εξέφρασα δημόσια για τη στήριξη των γυναικών στο Ιράν, τα περισσότερα αρνητικά σχόλια τα πήρα από γυναίκες. Όμως ναι, πιστεύω πως αρχίζουμε και ξυπνάμε από τον λήθαργο τόσων αιώνων. Ξέρετε, είναι τρομακτικό να γιορτάζουμε την ημέρα της Γυναίκας ενώ είμαστε το 50% και λίγο παραπάνω του πληθυσμού της γης. Αυτό κάτι λέει. Κάτι έχει πολύ στραβά από την απαρχή και πρέπει να αλλάξει. Και φυσικά πρέπει η αλλαγή αυτή να έρθει από τις ίδιες τις γυναίκες. Αυτός ήταν και ο λόγος που δημιουργήθηκε η Womenale. Γιατί η Τέχνη έχει διαμορφώσει στερεότυπα εντελώς λανθασμένα για την εικόνα της γυναίκας. Συχνά μας παρουσιάζουν ως άβουλα, σέξι αντικείμενα του πόθου, μέγαιρες (σκεφτείτε τη λέξη μάγισσα και τη λέξη μάγος και του συνειρμούς που κάνετε όταν τις ακούτε) ύπουλες, τρυφερές, γατούλες, χαζούλες, σκύλες. Δεν είναι τυχαία όλα αυτά. Η Μήδεια του Ευρυπίδη χαρακτηρίστηκε η άκαρδη παιδοκτόνος ενώ ο Αγαμέμνονας που θυσίασε την Ιφιγένεια, όχι. Οι πριγκίπισσες των παραμυθιών που όλες ανεξαιρέτως περιμένουν να σωθούν από κάποιον πρίγκιπα. Χιλιάδες παραδείγματα στερεοτύπων που εντυπώνονται βαθιά μέσα μας. Και ναι αλλάζουν τα πράγματα. Οι δημιουργοί της Τέχνης, αλλάζουν, μεταμορφώνουν τη γυναικεία εικόνα, την βάζουν στο πραγματικό της πλαίσιο, γήινη, ανθρώπινη, με ανθρώπινα όχι γυναικεία χαρακτηριστικά. Είμαστε στην αρχή. Έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας αλλά θα παλέψουμε μέχρι το κοπλιμέντο που θα γίνει σε ένα μικρό κορίτσι δεν θα είναι το είσαι πολύ γλυκιά και πολύ όμορφη αλλά το «είσαι πολύ έξυπνη και δυνατή».
Με μία συγκλονιστική ημερίδα συστήθηκε στο κοινό η Womenale
Όσο για το μήνυμα που στέλνει στις γυναίκες είναι πώς η δύναμη που κρύβουμε μέσα μας είναι η αρχέγονη δύναμη της δημιουργίας. Η γυναίκα φτιάχνει κόσμους ολόκληρους από το τίποτα. Θρέφει, γεννάει, μεγαλώνει παιδιά, δουλεύει, φροντίζει, γίνεται φάρος. Κανένας δεν μπορεί να μας πείσει πως δεν μπορούμε να καταφέρουμε αυτό που ονειρευόμαστε. Αλλά όλα αυτά θα συμβούν μόλις σταματήσουμε να φοβόμαστε, καταλήγει η χαρισματική δημιουργός. «Ο φόβος που καλλιεργήθηκε ανά τους αιώνες πως είμαστε αδύναμες, χαζές, διακοσμητικές, φροντίστριες και υποταγμένες στην ανδρική εξουσία πρέπει να πάρει ένα τέλος. Και το τέλος δεν θα έρθει μόνο του. Πρέπει να το διεκδικήσουμε. Η καθεμιά από μας στο μικρό της σύμπαν. Στην οικογένεια της που ζητά όλο και περισσότερα, στον συνεργάτη που λέει «φτιάξε μου καφέ» και σε εκείνους τους «φίλους» που της λένε «σιγά μη τα καταφέρεις» σε εκείνες τις μητέρες που σου λένε «όλες τα ίδια βιώσαμε» και σε εκείνον τον σύντροφο- σύζυγο που θα σου πει «δεν είσαι αρκετή, μείνε σπίτι θα σε κάνω βασίλισσα.» ‘Ολες μας πρέπει να κάνουμε ησυχία για λίγο και να ακούσουμε εκείνη την τρεμάμενη, απόμακρη φωνούλα μέσα στο κεφάλι μας που λέει πως Είμαστε γεννημένες και προγραμματισμένες από το σύμπαν και τη φύση για να κατακτήσουμε τα πάντα. Αρκεί να σταματήσουμε να ακούμε τους Άλλους.»
Διαβάστε περισσότερα για τον τρόπο που η Βαρβάρα Δουμανίδου στηρίζει τι γυναίκες Κάθε παράσταση της Βαρβάρας Δουμανίδου είναι ένας ύμνος στη γυναικεία δύναμη – vwoman.gr
Στεφανία Παπαγεωργίου:« Η αλλαγή ξεκινά τη στιγμή που μια γυναίκα νιώθει ότι έχει φωνή και επιλογές.»
Η Στεφανία Παπαγεωργίου είναι Συντονίστρια του Κέντρου Υποστήριξης και Ενδυνάμωσης Γυναικών IASIS/HYPATIA- που ιδρύθηκε με πρωτοβουλία του Δήμου Θεσσαλονίκης, σε συνεργασία με την ΑμΚΕ ΙΑΣΙΣ και έχει ως στόχο του, την καλλιέργεια της ψυχικής ανθεκτικότητας και την ουσιαστική υποστήριξη των γυναικών. Το μήνυμα που η Στεφανία Παπαγεωργίου θέλει να στείλει στις γυναίκες είναι ότι καμία γυναίκα δεν πρέπει να παλεύει μόνη της.
Ωστόσο, ακόμα και η ίδια τονίζει ότι η ανισότητα αποτελεί μια βαθιά δομική πρόκληση. Το πιο συχνό εμπόδιο, όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει, είναι ο φόβος και η εσωτερικευμένη αμφιβολία. «Πολλές γυναίκες δυσκολεύονται να ζητήσουν βοήθεια, γιατί έχουν μάθει να αντέχουν, να υποχωρούν ή να θεωρούν τον εαυτό τους υπεύθυνο για όσα βιώνουν. Αυτό αποκαλύπτει ότι η ανισότητα δεν είναι ατομικό ζήτημα, αλλά βαθιά δομικό – συνδέεται με στερεότυπα φύλου, οικονομική εξάρτηση και κοινωνικό στιγματισμό. Στη IASIS/HYPATIA παρέχουμε δωρεάν υπηρεσίες ψυχοκοινωνικής υποστήριξης, τόσο σε ατομικό επίπεδο όσο και σε ομάδες, με στόχο την ενδυνάμωση και την ψυχική ανθεκτικότητα. Παράλληλα, στηρίζουμε τις γυναίκες σε θέματα εργασιακής επανένταξης και επαγγελματικού προσανατολισμού, καθώς και μέσω νομικής συμβουλευτικής, ώστε να έχουν ολοκληρωμένη υποστήριξη σε όλα τα επίπεδα της ζωής τους. Όταν η παρέμβαση είναι ολιστική, η αλλαγή γίνεται ουσιαστική και βιώσιμη».
Στο ερώτημα αν οι νεότερες γενιές γυναικών διεκδικούν διαφορετικά τα δικαιώματά τους, απαντά καταφατικά, τονίζοντας την σπουδαιότητα να διεκδικούν οι γυναίκες την αυτονομία τους. «Η νέα γενιά φαίνεται πιο εξοικειωμένη με τη διεκδίκηση και πιο πρόθυμη να μιλήσει ανοιχτά για έμφυλη βία, ψυχική υγεία και ισότητα. Υπάρχει μεγαλύτερη επίγνωση γύρω από τα όρια, τη συναίνεση και την αυτοφροντίδα. Ωστόσο, οι ανισότητες παραμένουν — απλώς αλλάζουν μορφή. Η εργασιακή επισφάλεια, το μισθολογικό χάσμα και οι πολλαπλοί ρόλοι εξακολουθούν να επιβαρύνουν τις γυναίκες. Μέσα από τις δωρεάν ατομικές και ομαδικές μας παρεμβάσεις, αλλά και τη στήριξη στην επαγγελματική ενδυνάμωση και τη νομική καθοδήγηση, βλέπουμε ότι οι νεότερες γυναίκες αναζητούν πιο έγκαιρα υποστήριξη και επενδύουν πιο συνειδητά στην αυτονομία τους – κάτι που αποτελεί ιδιαίτερα ελπιδοφόρο στοιχείο».
Όσο για το μήνυμα που στέλνει στις γυναίκες για την ημέρα αυτή, η ίδια υπογραμμίζει: «Θα ήθελα να πω στις γυναίκες ότι δεν χρειάζεται να είναι έτοιμες για ένα “μεγάλο άλμα”. Αρκεί ένα μικρό, ασφαλές βήμα. Το να μιλήσουν. Το να ζητήσουν στήριξη. Το να επιτρέψουν στον εαυτό τους να φανταστεί μια διαφορετική πραγματικότητα. Η υποστήριξη υπάρχει και είναι προσβάσιμη. Στο Κέντρο μας προσφέρουμε δωρεάν ψυχοκοινωνική υποστήριξη, ατομικά και σε ομάδες, με στόχο την ενδυνάμωση και την καλλιέργεια ψυχικής ανθεκτικότητας. Καμία γυναίκα δεν είναι μόνη — και η αναζήτηση βοήθειας είναι πράξη θάρρους, όχι αδυναμίας».
Μαρούσα Πρωτοπαπαδάκη: «Να τολμάτε, να μην υποχωρείτε από φόβο και να εκτιμάτε τον κόπο σας»
Η Μαρούσα Πρωτοπαπαδάκη είναι μάχιμη δικηγόρος, Αντιπρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης και Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Γυναικών με Καρκίνο Μαστού «Άλμα Ζωής» Θεσσαλονίκης. Έχει παρουσιάσει δράσεις με στόχο τη στήριξη των γυναικών που νοσούν από καρκίνο του μαστού και την ενημέρωσή τους για τα νομικά τους δικαιώματα. Ο λόγος που ασχολήθηκε με τα κοινά του Δικηγορικού Συλλόγου είναι για να στείλει ένα μήνυμα ενδυνάμωσης και σε άλλες γυναίκες, ώστε να το τολμήσουν και εκείνες.
Η Μαρούσα Πρωτοπαπαδάκη μίλησε για τα εμπόδια που και εκείνη συνάντησε λόγω των έμφυλων διακρίσεων υπογραμμίζοντας πώς Ισότητα είναι οτιδήποτε προσφέρει προνόμια για να ξεπεράσει εμπόδια και τέτοια προνόμια. «Η δυσκολία επίτευξης ισορροπίας μεταξύ των πολλαπλών ρόλων που συχνά καλούνται να διαχειριστούν οι γυναίκες είναι ίσως το πιο συχνό εμπόδιο. Αναφέρομαι στην ισορροπία του επαγγέλματος της ελεύθερης δικηγορίας με τη μητρότητα και γενικότερα με την παροχή φροντίδας σε μέλη της οικογένειας τους. Άνδρες και γυναίκες δικηγόροι είναι εξ ίσου ικανοί για εισέλθουν και να προχωρήσουν στο επάγγελμα. Ισότητα, ωστόσο, δεν είναι μόνο αυτό. Ισότητα είναι οτιδήποτε προσφέρει προνόμια για να ξεπεράσει εμπόδια και τέτοια προνόμια, παρά τα μικρά βήματα που έχουν γίνει, ουσιαστικά δεν υπάρχουν. Την ίδια στιγμή όταν οι γυναίκες επιλέγουν και τη μητρότητα κρίνονται συχνά πιο αυστηρά από τους άντρες συναδέλφους τους ως προς την επαγγελματική εξέλιξη τους , με το επιχείρημα της ανατροφής των παιδιών τους να λειτουργεί σε βάρος τους αντί υπέρ τους. Η ηπιότητα, επιπλέον, ως πρόσθετο συχνά ποιοτικό χαρακτηριστικό των γυναικών, εκλαμβάνεται – εννοείται εσφαλμένα- ως έλλειψη μαχητικότητας και δεν είναι ασύνηθες υψηλού κύρους θέσεις, με αντίστοιχες απολαβές, να ανατίθενται για το λόγο αυτό πιο δύσκολα σε γυναίκες.
Εξακολουθούν να διατηρούνται σε κάποιο βαθμό , συνειδητά αλλά και ασυνείδητα, απολύτως παρωχημένες και αβάσιμες προκαταλήψεις για τις δυνατότητες των γυναικών ιδίως για συγκεκριμένα αντικείμενα του δικαίου όπως τα ποινικά ακροατήρια, ενώ εύκολα χαρακτηρίζονται ως αρμόζουσες στις γυναίκες διαδικασίες που φέρονται-και πάλι αβάσιμα- να υπολείπονται δυσκολίας σε σχέση με τις δικαστικές διαμάχες, όπως η συμβουλευτική δικηγορία.
Η προτροπή να εγκαταλείψουν το ελεύθερο επάγγελμα για μια ασφαλή θέση στο Δημόσιο που θα διευκολύνει τη ζωή τους εξακολουθεί και μέχρι σήμερα να δίνεται, όχι σπάνια, στις γυναίκες δικηγόρους. Το ευχάριστο, ωστόσο, είναι ότι παρά τις δυσκολίες και τα εμπόδια είναι πάρα πολλές οι γυναίκες πλέον που όχι μόνο αντεπεξέρχονται εξαιρετικά στις προκλήσεις του επαγγέλματος αλλά ξεχωρίζουν για τις ικανότητες και την επαγγελματική πορεία τους».
Πιστεύει ότι οι νέες γυναίκες διεκδικούν πιο μαχητικά τα δικαιώματα της σε σχέση με τις παλαιότερες γενιές; «Προφανώς , και αλλοίμονο αν αυτό δεν γινόταν. Οι νέες γυναίκες σήμερα , διεκδικούν συνειδητά το χώρο τους , την προσωπική τους εξέλιξη , γνωρίζουν πλέον πολλά από τα σφάλματα των προηγούμενων γενεών και επιθυμούν να μην τα αναπαράγουν σε βάρος τους. Είναι, για τον λόγο αυτό, πιο σαφείς και ξεκάθαρες στις διεκδικήσεις τους από μικρότερη ηλικία και αυτό σίγουρα είναι καλό. Ξέρετε, πολλά πράγματα είναι χρήσιμο να τα έχει αντιληφθεί κανείς εγκαίρως στη ζωή του. Παράλληλα, κι αυτό πρέπει να ειπωθεί, και οι νέοι άντρες αναγνωρίζουν και αποδέχονται διαφορετικά τις ανάγκες και τη συνεισφορά των συντρόφων τους πλέον, γεγονός που γεννά αισιοδοξία. Η δυσκολία, ωστόσο, εξισορρόπησης της επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής εξακολουθεί να υφίσταται σε σημαντικό βαθμό».
Το μήνυμα που στέλνει για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας είναι δυναμικό και αποπνέει ένα ισχυρό αίσθημα ενότητας. «Θα έλεγα στις γυναίκες να αναζητήσουν τι πραγματικά θέλουν, να κάνουν τις επιλογές τους και να τις υποστηρίξουν με όλες τις δυνάμεις τους. Να τολμούν, να μην υποχωρούν από φόβο, να μην αναμένουν τις ιδανικές συνθήκες για να κάνουν το επόμενο βήμα γιατί αυτές τις περισσότερες φορές δεν υπάρχουν. Να θυμούνται ότι και στην επαγγελματική και, ίσως ακόμα περισσότερο, στην προσωπική ζωή δεν υπάρχουν εγγυήσεις , ωστόσο αυτό δεν είναι κατ’ ανάγκη αρνητικό. Αντίθετα ενέχει τη δική του γοητεία διότι η ζωή, σε όλες τις εκφάνσεις της, προχωρά και μέσα από τις επιτυχίες αλλά και μέσα από τις ανατροπές .Οι δυσκολίες εξελίσσουν τον άνθρωπο , αυτές είναι που τον κάνουν να αντέχει κι εντέλει να εκτιμά ό,τι -μικρό ή μεγάλο -θα αποκτήσει και ό,τι θα αξιωθεί να ζήσει. Να προχωρούν μπροστά, ακόμα αν χρειαστεί κάποιες φορές να σταματήσουν, ακόμα και όταν αυτό φαίνεται να μοιάζει σαν μια δύσκολη επιλογή. Να εκτιμούν τον εαυτό τους, τον κόπο τους , να επιλέγουν το ανθρώπινο περιβάλλον τους.»
Λίνα Τσαλταμπάση:« Η μητρότητα δεν είναι εμπόδιο, είναι δικαίωμα. Σπάμε τα στερεότυπα του παρελθόντος»
Η Λίνα Τσαλταμπάση είναι μια επιτυχημένη επιχειρηματίας, Πρόεδρος του Συνδέσμου Επιχειρηματιών Γυναικών Ελλάδος (Σ.Ε.Γ.Ε.), Πρέσβειρα Γυναικείας Επιχειρηματικότητας της Ε.Ε. και CEO του OECON Group. Ο Σ.Ε.Γ.Ε. βρίσκεται στο πλευρό όχι μόνο των γυναικών επιχειρηματιών που αποτελούν το σύνολο των μελών του, αλλά και κάθε γυναίκας που βρίσκεται σε ανάγκη, στηρίζοντας ενεργά τη γυναικεία επιχειρηματικότητα και όλες εκείνες που επιθυμούν να εισέλθουν στον κόσμο του επιχειρείν.
Ως γυναίκα που δραστηριοποιείται στον ανδροκρατούμενο χώρο του επιχειρείν, η Λίνα Τσαλταμπάση χρειάστηκε να δουλέψει πολλαπλάσια για να αποδείξει την αξία της και αντιμετώπισε πολλά εμπόδια λόγω των έμφυλων διακρίσεων.
«Εγώ προέρχομαι από τον χώρο των Συμβούλων Επιχειρήσεων, που από τη φύση του είναι ένας ανδροκρατούμενος κλάδος. Επίσης, οι περισσότεροι πελάτες μας, αλλά και εκπρόσωποι φορέων, είναι άνδρες. Είναι δεδομένο ότι όταν ξεκίνησα εγώ, με το μοντέλο της νέας γυναίκας, η αμφισβήτηση στο πρόσωπό μου ήταν εμφανής. Έπρεπε να δουλέψω πολλαπλάσια για να αποδείξω ότι μπορώ να ανταποκριθώ. Από τότε όμως έχουν περάσει 25 χρόνια, πολλά άλλαξαν στο επιχειρείν. Οι άνθρωποι γίναμε πιο δεκτικοί, πιο διαλλακτικοί, πιο ανοιχτοί. Πλέον δεν “ξενίζει” το μοντέλο της ανεξάρτητης, δυναμικής γυναίκας όπως γινόταν στο παρελθόν. Αυτό που μεταβλήθηκε όμως ελάχιστα είναι η αντίληψη στα ανώτερα επίπεδα της εξουσίας. Δείτε τις διοικήσεις των Επιμελητηρίων, των επιχειρηματικών φορέων, των μεγάλων εταιριών. Αμφιβάλλω αν, χωρίς την ποσόστωση, θα είχαμε καθόλου γυναίκες. Και δυστυχώς, η ίδια η ποσόστωση είναι ένα μέτρο ντροπής, όχι από αυτούς που το θέσπισαν, αλλά από εμάς ως επιχειρηματική κοινότητα που το χρειαζόμασταν για να δώσουμε ευκαιρίες σε περισσότερες γυναίκες».
Παρά το γεγονός ότι οι διακρίσεις εξακολουθούν να υφίστανται, η Λίνα Τσαλταμπάση δηλώνει ιδιαίτερα χαρούμενη για το γεγονός ότι η νέα γενιά γυναικών διεκδικεί τα δικαιώματά της πιο δυναμικά. «Πλέον δεν είναι ταμπού να διεκδικείς μητρότητα και καριέρα ταυτόχρονα. Στο παρελθόν η μητρότητα ήταν σχεδόν ποινικοποιημένη για τις γυναίκες καριέρας. Σήμερα, η λοχεία, ο θηλασμός και ο προσωπικός χρόνος αναγνωρίζονται ως δικαιώματα και όχι ως εμπόδια. Μπορεί στα νέα κορίτσια να φαίνεται ακραίο, αλλά εμείς βιώναμε bullying επειδή έπρεπε να λείψουμε από την επιχείρησή μας για να γεννήσουμε. Χρησιμοποιώ ως παράδειγμα τη μητρότητα, γιατί ήταν το κύριο σημείο άσκησης πίεσης στις γυναίκες τις προηγούμενες δεκαετίες. Σε αυτή την πρόοδο βέβαια συνέβαλε και η νέα γενιά ανδρών: νέα παλικάρια που μεγαλώνουν με ενσυναίσθηση, νέοι μορφωμένοι, με κατανόηση και αντίληψη του κόσμου, έχοντας προσλαμβάνουσες από άλλες χώρες. Φυσικά, σε όλη αυτή την πορεία δεν μπορούμε να μην υπογραμμίσουμε και όλες αυτές τις δυνατές γυναίκες που βγήκαν μπροστά, άνοιξαν τον δρόμο, διεκδίκησαν και έδωσαν τα απαραίτητα εργαλεία στα κορίτσια των νεότερων γενεών».
Όσο για το μήνυμα που στέλνει για την Ημέρα της Γυναίκας 2026, το απευθύνει κυρίως σε εκείνες τις γυναίκες που διστάζουν να κάνουν το επόμενο βήμα, είτε επαγγελματικά είτε προσωπικά: «Η δύναμη κάθε γυναίκας, όπως και κάθε ανθρώπου, κρύβεται μέσα της. Πλέον υπάρχουν εργαλεία, υπάρχει πληροφόρηση, υπάρχουν δομές υποστήριξης. Πλέον δεν υπάρχει δικαιολογία για να μην τολμήσουμε. Αναζητήστε μέσα σας, κυρίες μου, τι πραγματικά θέλετε. Αν αυτό που επιθυμείτε βρίσκεται εκεί έξω, απλώς αναζητήστε τον τρόπο να το κατακτήσετε. Δεν υπάρχει πλέον το “δεν μπορώ”, υπάρχει μόνο το “δεν θέλω”. Αναζητήστε το κατάλληλο πλαίσιο στήριξης και όλα είναι εφικτά. Ζούμε στην εποχή της πληροφορίας και των ευκαιριών. Πλέον, άνθρωποι από τα πιο απομακρυσμένα σημεία της γης επιτυγχάνουν στα πιο απίθανα project. Δεν υπάρχει πια δικαιολογία για να μην επιδιώκουμε την επιτυχία και την πρόοδο».
Διαβάστε τη συνέντευξη της Λίνας Τσαλταμπάση στη Vwoman Αποστολίνα Τσαλταμπάση: Γεννήθηκα επιχειρηματίας – vwoman.gr και ενημερωθείτε για τη νέα δράση του ΣΕΓΕ ΣΕΓΕ: Το πρόγραμμα #Her_Research επιστρέφει για να στηρίξει τις γυναίκες στην έρευνα – vwoman.gr
