Δεν είναι όλα τα «γιατί» του παιδιού σου ίδια και το να κατανοήσεις τη διαφορά μπορεί να σε γλιτώσει από πολλές περιττές εξηγήσεις
«Μαμά, γιατί βρέχει;», «Γιατί πρέπει να κοιμηθώ;», «Γιατί δεν μπορώ να φάω άλλο γλυκό;». Αν έχεις μικρό παιδί, γνωρίζεις καλά ότι οι ερωτήσεις του μοιάζουν να μην τελειώνουν ποτέ. Και ενώ κάποιες φορές απολαμβάνεις την περιέργειά του, άλλες νιώθεις ότι καμία απάντηση δεν είναι αρκετή.
Αυτό συμβαίνει γιατί δεν κρύβεται πάντα η ίδια ανάγκη πίσω από ένα «γιατί». Μερικές φορές το παιδί θέλει πραγματικά να μάθει κάτι, ενώ άλλες χρησιμοποιεί την ερώτηση για να εκφράσει τη δυσαρέσκειά του.
Πότε το παιδί ζητά πραγματικά μια εξήγηση
Όταν το παιδί ρωτά γιατί ο ουρανός είναι γαλάζιος ή γιατί τα φύλλα πέφτουν από τα δέντρα, προσπαθεί να κατανοήσει τον κόσμο γύρω του.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, μια απλή απάντηση, προσαρμοσμένη στην ηλικία του, μπορεί να ικανοποιήσει την περιέργειά του. Μπορείς ακόμη να το ενθαρρύνεις να σκεφτεί μόνο του, ρωτώντας: «Εσύ τι πιστεύεις;».
Έτσι, μια καθημερινή απορία γίνεται ευκαιρία για μάθηση και επικοινωνία.
Όταν το «γιατί» κρύβει απογοήτευση
Φαντάσου ότι το παιδί σου ζητά άλλο ένα μπισκότο λίγο πριν από το φαγητό. Του λες ότι δεν μπορεί να φάει άλλο και εκείνο αντιδρά: «Μα γιατίιι;».
Αρχίζεις να εξηγείς ότι σε λίγο θα φάτε, ότι δεν θέλεις να χάσει την όρεξή του και ότι έχει ήδη φάει αρκετά. Εκείνο, όμως, συνεχίζει να επιμένει.
Σε αυτή την περίπτωση, πιθανότατα δεν χρειάζεται περισσότερες πληροφορίες. Απλώς δεν του αρέσει η απόφασή σου και εκφράζει την απογοήτευσή του.
Αντί να επαναλαμβάνεις τα ίδια επιχειρήματα, δοκίμασε να αναγνωρίσεις το συναίσθημά του: «Καταλαβαίνω ότι ήθελες πολύ άλλο ένα μπισκότο και στενοχωριέσαι που σου είπα όχι».
Με αυτή την απάντηση δείχνεις ότι το ακούς, χωρίς να χρειάζεται να αλλάξεις την απόφασή σου.
Πώς να αποφύγεις τις ατελείωτες διαπραγματεύσεις
Το ίδιο μπορεί να συμβεί όταν έρχεται η ώρα του ύπνου και το παιδί δεν θέλει να σταματήσει το παιχνίδι.
Αντί να εξηγείς ξανά και ξανά γιατί πρέπει να κοιμηθεί, μπορείς να πεις: «Ξέρω ότι περνάς όμορφα και δεν θέλεις να σταματήσεις. Είναι δύσκολο να αφήνουμε κάτι που μας αρέσει, αλλά τώρα είναι ώρα για ύπνο».
Έτσι, αναγνωρίζεις την απογοήτευσή του και ταυτόχρονα διατηρείς το όριο.
Μπορείς επίσης να το βοηθήσεις να εκφράσει πιο ξεκάθαρα αυτό που αισθάνεται, ρωτώντας: «Θέλεις να σου εξηγήσω τον λόγο ή είσαι στενοχωρημένο επειδή δεν σου άρεσε η απάντησή μου;».
Φυσικά, ένα παιδί μπορεί να είναι αναστατωμένο και ταυτόχρονα να χρειάζεται μια πραγματική εξήγηση. Τα δύο δεν αποκλείουν το ένα το άλλο.
Την επόμενη φορά που το παιδί σου θα επαναλάβει επίμονα το «γιατί», παρατήρησε τον τρόπο με τον οποίο το λέει. Είναι περίεργο να μάθει κάτι καινούργιο ή είναι απογοητευμένο επειδή δεν έγινε αυτό που ήθελε;
Στην πρώτη περίπτωση, πρόσφερέ του μια εξήγηση. Στη δεύτερη, ίσως χρειάζεται περισσότερο να αναγνωρίσεις το συναίσθημά του.





