Κάποια ρούχα δεν είναι απλά υφάσματα, αλλά κρύβουν τα πιο αγνά συναισθήματα, και η Cloth Memories τα φέρνει ξανά στην καθημερινότητά μας με έναν πρωτότυπο τρόπο
της Κικής Τσάνη
Όταν η Ευθυμία Φανδρίδου ήταν έγκυος στο δεύτερο παιδί της και κοιτούσε τα βρεφικά ρουχαλάκια του πρώτου, ένα κύμα νοσταλγίας πλημμύρισε όλες τις αισθήσεις της. Τα πρώτα χάδια, η θεϊκή μωρουδίστικη μυρωδιά, το μικροσκοπιστικό μέγεθος την έκαναν να θέλει να κρατήσει ζωντανές για πάντα αυτές τις αναμνήσεις και να τις βάλει πιο έντονα στην καθημερινότητά της.
Η ιδέα τού να γίνουν τα βρεφικά ρουχαλάκια ύφασμα για ένα αρκουδάκι έπεσε μπροστά της σε κάποια posts από επιχειρήσεις στο εξωτερικό και αμέσως άρχισε την αναζήτηση για να βρει κάποια αντίστοιχη στην Ελλάδα, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Έτσι, αν και δεν είχε πιάσει ποτέ στα χέρια της ραπτομηχανή, δοκίμασε να φτιάξει ένα δικό της αρκουδάκι ως ένα καθαρά προσωπικό project-ενθύμιο για το παιδί της.
Καθώς όμως οι όμορφες ιδέες και τα χαρισματικά μυαλά δεν περνούν ποτέ απαρατήρητα, η σκέψη της Ευθυμίας βρήκε πολλούς υποστηρικτές, που ήθελαν κι αυτοί τα δικά τους customized αρκουδάκια ώστε να μετατραπούν οι τρυφερές μνήμες τους σε κάτι χειροποίητο και παντοτινό.
Έτσι, η Cloth Memories έγινε επιχείρηση τον Ιανουάριο του 2024 ή, όπως λέει η ίδια στη Vwoman, αποδείχθηκε το δικό της δημιουργικό καταφύγιο σε ένα πραγματικά συγκινητικό πλαίσιο, αφού δένεται με τις ιστορίες των ανθρώπων μέχρι να κάνει τα προσωπικά τους αντικείμενα υφάσματα για κάτι τόσο αθώο, όσο ένα αρκουδάκι!
«Το εγχείρημα συνέπεσε με το τέλος των σπουδών μου στην Εργοθεραπεία. Δεν είχα καμία επαφή με τη ραπτική, όμως ήθελα να φτιάξω ένα αρκουδάκι με ρούχα του δικού μου παιδιού, γιατί η σκέψη και μόνο με έκανε να χαμογελάω. Κάποια στιγμή μου ζήτησε μία κοπέλα κάτι αντίστοιχο και προσπάθησα να φτιάξω ένα και για αυτήν. Δεν θα κρύψω πως στην αρχή δεν μου έβγαινε τίποτα όπως το ήθελα, όμως σιγά σιγά είδα ότι το αποτέλεσμα βγαίνει όμορφο. Όταν άρχισα μάλιστα να τα ανεβάζω στο διαδίκτυο, είδα ότι υπάρχει τεράστιο ενδιαφέρον και τα πράγματα πήραν τον δρόμο τους», σημειώνει η Ευθυμία.
Στην Cloth Memories δεν δημιουργούνται μόνο αρκουδάκια, αλλά και κουβερτούλες, μαξιλάρια, φούτερ ή ό,τι μπορεί να πάρει νέα ζωή μέσα από υφάσματα… αναμνήσεων.
Μάλιστα, τον τελευταίο καιρό η Ευθυμία αναλαμβάνει και μερικά πιο ιδιαίτερα projects κατόπιν επιθυμίας μερίδας του κοινού της. Πρόκειται για αρκουδάκια από υφάσματα ρούχων που ανήκαν σε ανθρώπους που έχουν φύγει από τη ζωή και οι οικείοι τους θέλουν να έχουν κάτι δικό τους για να αγγίζουν, να αγκαλιάζουν και να θυμούνται.
«Με γεμίζει χιλιάδες συναισθήματα η διαδικασία της δημιουργίας. Κάποιοι μου λένε ότι είναι πολύ στενάχωρο, όμως δεν το βλέπω έτσι, διότι νιώθω πως με κάποιον τρόπο γίνομαι κομμάτι της ιστορίας τους. Επίσης, αυτά τα ρούχα μένουν συνήθως κρυμμένα σε μία ντουλάπα, ενώ το αρκουδάκι είναι κάτι που θα το διακοσμήσεις κάπου. Η άκρη του ματιού σου θα το πιάνει και θα σκέφτεσαι τον άνθρωπό σου. Θα μαθαίνουν για αυτόν όσοι δεν πρόλαβαν. Αυτό για μένα είναι άκρως συγκινητικό», λέει η Ευθυμία.
Περιγράφοντας τη διαδικασία της δημιουργίας, η ίδια σημειώνει πως επειδή πρόκειται για κάτι τόσο ξεχωριστό, η κάθε παραγγελία έχει και τη δική της ιεροτελεστία.
«Ο χρόνος κυμαίνεται ανάλογα με το τι θα μου ζητηθεί. Περισσότερη ώρα θα έλεγα πως παίρνει η σκέψη για το πώς θα δεθούν όλα τα υφάσματα μαζί. Οι ενδιαφερόμενοι μού στέλνουν τα ρούχα και συνήθως μου λένε αν θέλουν να τοποθετηθούν με συγκεκριμένη σειρά. Για παράδειγμα, μπορεί να θέλουν σε κεντρικό σημείο το ρουχαλάκι με το οποίο βγήκε ένα μωρό από το μαιευτήριο. Εννοείται πως όλα γίνονται με συνεννόηση και αυτή η αλληλεπίδραση και οι ιστορίες γύρω από τα ρούχα είναι μία ιδιαίτερα συγκινητική συνθήκη που με γεμίζει αρχικά ως άνθρωπο», εξηγεί.
Μάλιστα, όπως λέει, έκανε πολλές δοκιμές μέχρι να βρει τα αρκουδάκια που της αρέσουν ώστε πάνω σε αυτά να ράψει, να κεντήσει ονόματα και να κάνει τις αναμνήσεις σημεία της καθημερινότητας.
«Όταν μου στέλνουν φωτογραφίες νιώθω πραγματικά υπέροχα. Τι πιο όμορφο να βλέπεις μωρά που αγκαλιάζουν αρκουδάκια με τα ρουχαλάκια τους! Θυμάμαι σε μία από τις πρώτες παραγγελίες που μία κοπέλα ζήτησε ένα αρκουδάκι και μία κουβέρτα και μου έστειλε αργότερα φωτογραφία από το δωμάτιο του παιδιού. Μπορώ να πω ότι έκλαιγα», αναφέρει συγκινημένη.
«Είναι δύσκολο στις μέρες μας να πάρεις την απόφαση για να δημιουργήσεις κάτι δικό σου και όπως λέω πάντα πρέπει να στηρίζουμε τις ελληνικές επιχειρήσεις. Εγώ ξέρω ότι δεν θέλω να κάνω εκπτώσεις στο αποτέλεσμα γιατί ξέρω ότι αυτό που θα φτιάξω είναι πολύ σημαντικό για αυτόν που προορίζεται. Δεν είναι μαζική παραγωγή, όλα ακόμα και το όνομα που θα κεντηθεί περνάνε από τα χέρια μου και θα δώσω στο κάθε αρκουδάκι την αγάπη που αξίζει», καταλήγει η Ευθυμία.
